نمی‌دونم شما به تعبیر شدن خواب اعتقاد دارین یا نه، ولی من خوابهای زیادی دیدم که تعبیر شده، آخرین خوابم هم این بود که " مادرم ناراحت بود، ازش پرسیدم چی شده؟ گفت مادربزرگت فوت شده!!!!! "

یه هفته پیش بود که این خواب رو دیدم، 4 روز پیش مادربزرگم رو بردن بیمارستان، امروزم بردنش ICU :(

پ.ن: از این خوابهام بدم میاد، دوست ندارم اینجوری باشم :(

خیلی سعی کردم اینجا رو سیاسی نکنم، ولی انگار نمیشه...

چند وقتی هست که طی یک جنگ روانی یه موجی راه افتاده که برین تو فلان سایت به خلیج فارس رای بدین!!!!! آخه عزیز من 2 دقیقه بشین فکر کن، این خلیج که از اولش اسمش خلیج فارس یا دریای پارسی بوده چه لزومی داره ما بریم تو نظرسنجی شرکت کنیم که اسمش بشه یه چیز دیگه؟

یعنی اگه اون اسم جعلی رای بیشتری بیاره شما دیگه نمیگین خلیج فارس؟
گوگل یا هر کس دیگه ای خیلی بیجا میکنه اصلا نظرسنجی میزاره، این خلیج از اولشم خلیج فارس بوده و تا ابد هم خواهد موند و اگر قرار باشه نظرسنجی صورت بگیره باید بین خلیج فارس و دریای پارسی باشه.

پ.ن: عربا نفتش رو خالی کردن و ما داریم سر اسمش به هم میپریم.

:: برچسب‌ها: خلیج فارس, خلیج پارس, persian gulf for ever

نمی‌تونم، نمی‌تونم بیخیالش بشم، نمی‌تونم از دستش بدم، واقعا نمی‌تونم

پ.ن: تمام دغدغه‌م شده گلبهار

هر وقت مردم روی سنگ قبرم بنویسید ...، نه، نمی‌خواهد چیزی بنویسید، اصلا سنگ نمی‌خواهد، سنگ به چه کارم می‌آید آخر؟ اصلا یک جوری قبرم را درست کنید که هم سطح زمین باشد، اینجوری کسی نمی‌فهمد اینجا قبر است، هیچ کسی هم نمی‌آید الکی گریه کند و 2 ساعت هم غیبت کند برود، فاتحه‌هایتان هم ارزانی خودتان، تا زنده بودم که به دادم نرسیدید، حالا هم نمی‌خواهد کمکم کنید، خدا خودش به اندازه کافی مهربانست، کفایت می‌کند، بگذارید وقتی مُردم فراموش شوم، مثل این دنیا که دیده نشدم.

آقامون چاوشی میگه:
لعنت به این دیدار، لعنت به این دیوار، لعنت به این آوار، من زیر آوارم
پ.ن: می خواستم از راه دور بهش بگم دمت گرم، دوستت دارم

داغونم، به بن بست خوردم، از وقتی چشمام رو باز کردم دنیا باهام بی‌رحم بوده، از همون اول با محدودیت شروع شد، با سختی شروع شد، با همه فرق داشتم، ولی اون روزا چیزی حالیم نبود، نمی‌دیدم نگاهای سنگین دیگران رو، ضعفم رو نمی‌دیدم، شاد بودم، خیلی خوب بود، ولی اوضاعم اونجوری نموند، بدنم تغیان کرد، دیگه به اختیار من نبود، روز به روز ضعیف تر میشد، نگاهای سنگین رو کم کم حس کردم، هر روز به سنگینی شون اضافه تر می‌شد، باورم شد که من از جنس این مردم نیستم، فهمیدم مردم من رو جزو خودشون قبول نمی‌کنن، برای بعضی‌ها سرگرمی بودم، جالب بودم براشون، هرچیزی بودم جز یه آدم، حیوون هم نبودم، شاید یه هیولا بودم، اوضاعم همینجوری بود و بهش عادت کرده بودم، تا اینکه یه روز یه نفر پیداش شد، گفت «این آدمه که اینجا نشسته»، دلم ریخت، شدم بنده‌ی حرفش، شدم خراب رفتارش، از جنس این مردم نبود، فرق داشت، حداقل برای من فرق داشت، آدم نبود، فرشته بود، فرشته‌ی نجات بود، بچه بود، ولی بزرگ بود، دختر بود، ولی مرد بود، وابسته‌م کرد، اهلی‌م کرد، عاشقم کرد، با همون یه جمله‌ش، عشقی رو که به خودم حرام کرده بودم مال خودش کرد، ولی باز این تفاوت لعنتی، نمی‌تونم، اسیرشم، بازم نمی‌تونم.

سال هم نو شد و من هنوز دلم یه درد کهنه داره، انشالله که تو سال نو دلاتون بی غم باشه.

پ.ن: سال نوتون و سال نوش مبارک باشه.

امروز فیلم «هوگو» رو دیدم و یه دیالوگش واقعا برام جالب بود:
هوگو خطاب به ایزابل: کارخونه ها هیچوقت یه ماشین رو با قطعات اضافه نمیسازن، قطعات کاملا اندازن و اضافه ندارن، دنیا هم یه ماشین بزرگه و من مطمئنم که توش اضافه نیستم و باید یه کاری رو انجام بدم.

پ.ن: پیشنهاد میکنم حتما این فیلم رو ببینین، فیلم قشنگیه

ما آدما خیلی بی رحمیم، هرکی بگه نه دروغ میگه، بی برو برگرد هممون بی رحمیم، فرقی هم نمبکنه، یکی با من بی رحمی میکنه من با یکی دیگه بی رحمی میکنم اون یکی هم با یکی دیگه و الی آخر، و این میشه که هممون به موجودات بی رحمی تبدیل میشیم که دنیا رو به یه مکان بی رحم تبدیل کردیم، دنیا رو ما آدما میسازیم و بی رحمی و بدی دنیا هم سر منشاش به خودمون بر میگرده، در مورد هم قضاوت میکنیم، بدون محاکمه حکم صادر میکنیم، تهمت میزنیم، دروغ میگیم، حق همدیگه رو ضایع میکنیم، غیبت میکنیم، با آبروی همدیگه بازی میکنیم و همین میشه که دنیا جای بدی میشه، هممون کم و زیاد تو بد بودن و بی رحم بودن دنیا سهم داریم.

گلبهارم، هرچند می‌دونم صدام به گوشت نمی‌رسه، هرچند می‌دونم اصلا منو نمی‌بینی، ولی با تمام وجودم دوستت دارم، توی تخیلاتم با تمام احساسم می‌بوسمت، ولنتاینت مبارک گلم.

پ.ن: گلبهار اسمیه که پیش خودم صداش میکنم، اسمش یه چیز دیگه‌ست :دی

به سرم زده برم بهش بگم که دوسش دارم ولی نمی‌دونم چه جوری باید اینکار رو بکنم، مستقیم بهش بگم؟ نامه بهش بدم؟ یه نفرو واسطه کنم بهش بگه؟ پاک گیج شدم نمی‌دونم باید چکار کنم، مستقیم که عمرا بتونم بهش بگم، کسی رو هم ندارم که بره بهش بگه، فقط همین نامه می‌مونه، اصلا اگه نامه رو نگیره چی؟ اگه بگیره ولی محلم نزاره چکار کنم؟ اگه اونوقت به خانوادش بگه چه خاکی به سرم بریزم؟ چطوری تو چشم داداشش نگاه کنم آخه؟ اگه ازم خوشش نیاد دیگه نمی‌تونم بشینم تو کوچه که ببینمش، وااااااااااااای خداااااا دارم دیوونه میشم

پ.ن: فقط 13 سالشه! واقعا دیگه کم آوردم، شما بگین چکار کنم؟

دلم خیلی گرفته، غمناکم، این دنیا خیلی نامرده، میدونم خیلیا هستن که مشکلات خیلی سخت تری دارن ولی شما بگین این نامردی نیست هر روز عزیزتو ببینی ولی حتی نتونی باهاش سلام کنی؟

حس قشنگیه وقتی به جون عزیزت قسم بخوری و همه حرفتو باور کنن

یعنی این انگلیسی ها مرام حالیشون نیست، یه منچستر بود و یه سر الکس، حالا گیریم 4 تا بازی رو هم باخت، نه واقعا آخر بی مرامیه که اخراجش کنن، حداقل اعلام میکردن استعفا داد
سر الکس فرگوسن از همینجا میگم همیشه دوستت دارم

زاده ام البنین و حیدرم / مه کر سردار جنگ خیبرم
*********
ا علمدار وری ، بچونم تشنه لون ، تشنه آو فرات
********
ای عباس، عاشقانه دوستت دارم، شهادت بر تو مبارکباد

میگن خدا بنده هاش رو امتحان میکنه تا میزان اخلاصشون رو بسنجه، ولی قربونت برم خدایا، من که ادعای دین و ایمانم نمیومد، ادعای بندگی نداشتم که، خودمم میدونستم جام تو دوزخه، انتظار نداشتم بهم بهشت بدی، آخه قربونت برم چیو امتحان میکنی؟ از موقعی که چشم باز کردم همش سختی و محدودیت و تفاوت بوده، تحملش برام غیر ممکن شده اخیرا، شایدم دارم تقاص یه خطایی رو که نمیدونم پس میدم.
پ.ن: خدایا، امتحانت خیلی سخت شده، میترسم مردود شم، قربونت برم یه ارفاقی کن تحمل این یه قلم دیگه واسم غیر ممکنه.

دختر همسایه مان مرد، معلول بود بیچاره، همه زندگیش عذاب می کشید، صدای ناله هایش را می شنیدم و گریه می کردم، راحت شد، خدا رحمتش کند، روحش شاد.
پ.ن: اگر این متن را خواندید یک فاتحه برای شادی روحش بخوانید، در این دنیا که خوشی ندید، حداقل آن دنیا راحت باشد.

با یه فیلیپینی چت میکردم که بحثمون به سرعت نت رسید، طرف گفت سرعتم کمه، ازش پرسیدم چقده مگه؟ گفت 1مگ!!!! گفتم بهش من با GPRS وصل میشم سرعتش 16کیلو عین ... کیف میکنم تو به 1مگ میگی کم سرعت؟؟!!
پ.ن: خدایا من رو خفه کن

یادش بخیر ، راهنمایی که بودم ماه محرم که میشد با رفقا یه خیمه درست میکردیم توش عزاداری میکردیم، خیمه رو با چادر سیاهای مادرامون درست میکردیم، طرفم با داداشش میومد تو خیمه، اونوقتا خیلی کوچیک بود، سه چهار سالش بود، یادش بخیر، چه روزای خوبی بود، یادمه یه بار یه کارتن آوردیم دورش پارچه گرفتیم رفتیم در خونه ها گدایی کردیم :دی آخرشم همشو دادیم به مسجد.
کاش بچه بودم، کاش راهنمایی بودم، کاش همون سادگی بچگیمون رو میداشتیم، کاش ...

خدایا!
تا کی باید با آرزوی نوازش موهاش از خواب بیدار شم و با حسرت نگاه توی چشماش بخوابم؟
دیگه کاسه صبرم لبریز شده! کی میرسونی اون روزو که جوابیو که هرشب کابوسشو میبینم بهم بده و از این برزخ لعنتی خلاص شم؟

خداوندا!
«تو را بخاطر تمام خوشی هایی که به من دادی که نشانگر رحمت توست، و تمام سختی هایی که می‌کشم که نشانگر حکمت توست»
شکر می‌گویم

گاهی وقتا که میای سر روی شونه م میزاری/ همه غصه ها رو از دل من بر میداری
اما این فقط یه خوابه خواب پشت پنجره/ وقت بیداری بازم غم میشینه تو حنجره

امروز روز تولدته و من نمیتونم تولدت رو بهت تبریک بگم، میدونم کسی رو هم نداری که تولدت رو جشن بگیره، ولی اینجا میتونم برات بنویسم که تولدت مبارک عزیزم، شاید یه روز اینجا رو پیدا کنی و بفهمی که همیشه یکی بوده که با یادت زنده بوده، شاید اون موقع من دیگه نباشم
پ.ن: فردا با باز شدن مدرسه ها مثل همیشه میام که موقع رفتن از دور مراقبت باشم، امیدوارم سال خوبی داشته باشی و با تلاش موفق شی

چکار میکنی؟
می مینوشم
چرا می میخوری؟
برای اینکه فراموش کنم
چی رو فراموش کنی؟
سر شکستگیم رو
سر شکستگی از چی؟
از اینکه می خواره ام
شازده کوچولو، ترجمه احمد شاملو

رینگتون گوشیمو گذاشتم آهنگ اول کارتون رلبین هود (همین که همشو با دهن میزنن) خلاصه هروقت گوشیم زنگ میخوره فک میکنم بغل دستیمه داره سوت میزنه :دی

تنهایی یعنی اینقدر بی اهمیت بشی که دیگه ایرانسل هم بهت پیام نده، تنهایی یعنی طوری بود و نبودت فرقی نداشته باشه که یک ماه هم خودتو تو یه اتاق حبص کنی کسی متوجه نشه، تنهایی یعنی هرکی از راه میرسه درد دلش رو بگه و یه لگد هم بهت بزنه و بره و اصلا هم براش مهم نباشه تو درد دلی داری یا نه، تنهایی یعنی یه هفته یاهوت آف باشه هیچکی تو لیستت نپرسه کجابودی دلمون تنگ شد، تنهایی یعنی الکی وبلاگتو آپ کنی شاید یه نفر کامنت گذاشت تا از این احساس تنهایی لعنتی بیرون بیای پی نوشت: تنهاییم اوت کرده بود گفتم یه پست بدم شاید یکی یه کامنت داد دلمون وا شد.

+ ببخشید آقا، این پسرتونه؟
- بله
+ چرا اینجوریه؟
- خواست خداست دیگه، چکار میشه کرد
+ حرفم میزنه؟
- بله
+ درس چی؟ خونده؟
- دیپلم داره
+ واقعا؟؟!! خیلی جالبه
و یک لبخند اینگونه :) بر صورتت نشست.
آدم باغ وحش هم که میرود نباید حیواناتش را اینگونه خطاب کند، چه برسد به اینکه در مورد انسانی اینگونه صحبت کند.
تو چه می دانی کسی که او را اینگونه خطاب میکنی چه به سرش می آید با این حرفهای تو، چه می دانی داری چنان خوردش میکنی که حتی صدای شکستنش را نمیشنوی، چه می دانی پشیمانش کرده ای از زنده بودن، تمام آرزوها و رویاهایش را بر سرش آوار کرده ای، آرزوهای خیلی معمولی که در خیال خامش فکر میکرده او هم مانند تمام انسانها حق داشتنشان را دارد، چه میدانی با این حرفهای تو به انسان بودنش شک میکند، از عالم و آدم بیزار میشود، از خدا بیزار میشود، قصه بدعت جهان را کفر میگوید، میشکند، خورد میشود.

تو اینها را نمیفهمی چون حتی حاضر نشده ای به حرفهایت و تاثیرت بر این بخت برگشته فکر کنی، چون نمیفهمی خورد شدن و شکسته شدن یعنی چه.

پ.ن: آقاجان دلسوزیتان پیشکش، آتش به جان نیندازید.

پ.ن: هیولا بودن این چیزها را دارد، چه میشود کرد، باید تحمل کرد.

بازم ماه رمضون شروع شد و فیلمای مزخرف ویژه این ماه روی آنتن رفت.
مزخرف تر از همه این سریال شبکه 3 هست که معلوم نیست از کجا این همه اطلاعات در مورد روح دارن، ظاهرا این کارگردانای ایرانی روزی چند دفعه میمیرن و زنده میشن، جالب اینه که این روح از ماشینا و در دیوار عبور میکنه ولی براحتی روی زمین راه میره و روی مبل و صندلی میشینه، وحشتناک زابلو میزنه که باید بره به خواب اون دختره و دختره هم نجاتش بده و با هم ازدواج کنن و همه چی به خوبی و خوشی تموم شه.

پ.ن: والا من پول هم بهم بدن نمیشینم این فیلمارو ببینم اینم اجبارا سر سفره میبینم.

پ.ن: از بقیه فیلما اطلاعی ندارم وگرنه اونا رو هم نقد میکردم.

کلی مطلب نوشتیم با اپرا موبایل ولی ظاهرا هیچیشو ثبت نکرده :(